باب تعظيم قال الله تعالى : ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً . « 1 » چرا شما مردم خدا را به عظمت و وقار باور نداريد . ترجون به معناى اعتقاد است . وقار از توقير به معناى تعظيم به كار رفته است . خواجه با استشهاد به اين آيه در تعريف باب تعظيم مىنويسد : التعظيم معرفة العظمه مع التذلّل لها و هو على ثلاث درجات : خواجه در تعريف تعظيم فرمود : شناخت عظمت خداوند همراه با تذلّل و اظهار كوچكى كردن در برابر اوست . تعظيم دو جزء دارد : اول شناخت خداوند ، دوم اظهار تذيل در برابر او . هرچه دنيا در چشم بنده بيشتر حقير آيد ، عظمت خداوند بيشتر بر او ظاهر مىشود . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله مىفرمايند : من سرّه اذا رأته الرجال مقبلا ان يمثلوا قياما ، فليتبوأ بيتا فى النار . « 2 » هركه در ضميرش آن باشد كه نمازش در چشم مردم مقبول جلوه كند ، به تحقيق جايگاهش آتش است . الدرجة الاولى : تعظيم الامر و النهى و هو ان لا يعارضا بترخص جاف و لا يعترضا بتشديد غال ، و لا يحملا على علة توهن الانقياد . درجهء اول ، بزرگداشت امر و نهى الهى است . بدان معنا كه با فرصت‌هاى جفاآور در مقابل اوامر و نواهى الهى معارضه نكند . مثل رخصتى كه در مستحبات و مكرومات وجود دارد ، بدان رخصت‌ها ميل پيدا نكند چون رخصت‌ها در نزد اهل سلوك گناه محسوب مىشود .

--> ( 1 ) . نوح / 13 . ( 2 ) . كنز العمال ، ص 25 .